Monthly Archives: জানুৱাৰী 2016

সম্পাদকীয় – আজিজুল হক

উৎসৱ জাতিৰ বৈশিষ্ট্য প্ৰকাশক। এখন দেশ বা ৰাজ্যৰ জাতি-ধৰ্ম নিৰ্বিশেষে সকলোৱে স্বতঃস্ফূৰ্তভাৱে পালন কৰা উৎসৱক জাতীয় উৎসৱ বোলা হয়। সেইহিচাপে বিহু আমাৰ জাতীয় উৎসৱ। এই উৎসৱত অসমীয়াৰ জাতীয় জীৱন ওতপ্ৰোতভাৱে জড়িত। ইয়াত নিহিত আছে অসমীয়া জাতিৰ উমৈহতীয়া কৃষ্টিকলাৰ পৰম্পৰা। অসমীয়াৰ অৰ্থনীতি মূলতঃ কৃষিভিত্তিক বাবে তিনিওটা বিহুৱেই কৃষিৰ লগত জড়িত। এতিয়া মাঘ বা ভোগালী বিহুৰ বতৰ। ইয়াক শস্য চপোৱা পৰ্ব বুলিলেও ভুল নহ’ব। কিয়নো ইতিমধ্যে পথাৰৰ শস্য চপোৱা শেষ হৈছে। হাড়ক মটি কৰি, তেজক পানী কৰি, কপালৰ ঘাম মাটিত পেলাই পৰিশ্ৰমৰ অন্তত আয়োজিত এই উৎসৱ।

লাহে লাহে হাড় কঁপোৱা আৰু ঠেৰেঙালগা শীতৰ প্ৰায় অৱসান ঘটিছে। ঘাঁহ-পানীৰে ঘৰচীয়া জন্তুও হৈছে নিটোল। ন-চাউলৰ লগতে তিল, মাহ, আলু আদিৰেও উপচি পৰিছে গাঁৱত। সাময়িকভাৱে হ’লেও গাঁৱৰ দুখীয়াৰো অভাৱ গুচিছে। পিঠা-পনা, লাড়ু, সান্দহ, গাখীৰ-পায়স আদি খাই এই বিহু পালন কৰা হয়। সেয়েহে ই ভোগালী বিহু। খেল-ধেমালিৰো পয়োভৰ হয় এই ভোগালীত। পথাৰত মেজি জ্বলাই যে কেনে আনন্দ লাগে! ৰাতি ভোজ-ভাত খাই গীত-বাজনা কৰি মেজিৰ জুই পুৱাৰ মাদকতাই বেলেগ। সৰুৱে ডাঙৰৰ ওচৰত আঁঠু লৈ আশীৰ্বাদ বিচাৰে আৰু ডাঙৰেও সৰুক আশীৰ্বাদ কৰি মৰম যাচে। বিহু এটি সমন্বয়ৰ উৎসৱ। এই উৎসৱৰ ৰং-আনন্দখিনি জাতি-ধৰ্ম-বৰ্ণ নিৰ্বিশেষে উপভোগ্য। অসমৰ বিভিন্ন জাতি, জনজাতি আৰু জনগোষ্ঠীক একত্ৰিত কৰি বৃহৎ আৰু মহৎ অসমীয়া জাতি গঠনত বিহুৱে গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা লৈ আহিছে।

কিন্তু বিহুৰ মাদকতা আৰু সৌন্দৰ্য হ্ৰাস কৰা আন এটি অপসংস্কৃতিয়েও গা-কৰি উঠিছে। সেয়ে হৈছে বহুতে আনৰ বাৰীৰ বেৰা, ঘৰৰ আচ-বাব আৰু হাঁহ-কুকুৰা আদি চুৰ কৰে। এইয়া নিতান্তই পৰিহাৰ কৰা উচিত। বিহুৰ হৈতিহ্য আৰু পৱিত্ৰতা ৰক্ষা কৰাৰ দায়িত্ব আমাৰেই। তদুপৰি নিমাখিত জীৱ-জন্তুৰে আনন্দ উপভোগ কৰা ম’হযুঁজ, কুকুৰাযুঁজ, বুলিবুলিযুঁজ আৰু টুনিযুঁজ আদি পৰম্পৰা আমি ধৰি থাকিম জানো? সন্ত্ৰাসজৰ্জৰ অসমলৈ ভোগালীয়ে লৈ আহক সুখ-শান্তি আৰু সম্প্ৰীতিৰ বাতাৱৰণ। সকলোটিলৈ ভোগালীৰ শুভেচ্ছা যাচিলো।

Advertisements
%d bloggers like this: